السلام علیک یا ابا عبدلله .....

عالم همه قطره و درياست حسين ،

خوبان همه بنده و مولاست حسين ،

ترسم كه شفاعت كند از قاتل خويش ،

از بس كه كَرَم دارد و آقاست حسين

صلی الله علیک یا أبا عبدالله ...

این سخنان در روز عاشورا و در صحرای کربلا بین امام حسین و یزدیدیان رد و بدل شد.

در آن حال و هوا بود که سخنان حق امام حسین همانند پتکی بر سر یزیدیان فرود می آمدند.اما چه فایده ؟؟؟؟

شکم یزیدیان آنقدر از مال حرام و عیش و نوش پر شده بود که هیچ کدام سخن حق را نمیشنیدند.

آنان آنقدر مست و خراب کارهای زشت خود بودند که نمیدانستند با چه عزیزی چنین سخن میگویند

نمیدانستند امام حسین که امروز آنان با بی احترامی با ایشان سخن میگویند عزیز دل زهرا (س)است.

نور چشم محمد (ص) است

وجود علی (ع) است

نمیداستند که پیامبر (ص) فرموده اند:

خداوند پیش از آنکه آدم را پدید آورد مرا آفرید و علی و فاطمه و حسن و حسین را . مارا هنگامی آفرید که نه آسمان برافراشته ، نه زمین گسترش یافته، نه نوری ، نه ظلمتی و نه خورشیدی و نه ..